|
Bezoek aan de Balashram november
2011
Door Hanneke Drost
Grootse ontvangst
Een grote, internationale, groep vrienden van
Hand in Hand International
arriveerde rond het middaguur met bussen in Arau. Een haag van
saluerende jongens en meisjes in padvinderuniform stonden met een bandje van
trommelaars en bekkenspelers op ons te wachten. Wat zagen ze er
trots uit. Een van de leraressen is sinds dit jaar akela voor de oudste groep kinderen (12-14
jaar) die padvinder willen worden. Volgend jaar komen er kabouters en welpen
bij.
|
Na een gezamenlijke maaltijd
in de nieuwe eetzaal werden we rondgeleid door de kinderen. De gebouwen zien er goed uit, van binnen en buiten in pastel tinten geverfd, de tuinen staan vol planten, bloemen en
groente. Twee woonflats voor het onderwijzend personeel met hun families, een
gebouw voor de oudere jongens en een gebouw voor de meisjes en kleuters. Het
ziet er allemaal verzorgd uit. De oudere kinderen die ons rondleidden waren duidelijk
trots op hun school en lieten ons ook de slaapzalen, de leslokalen en tv/computerkamers zien.
Creativiteit
Er was een tentoonstelling ingericht met werk van de "artclass". Het is ongelooflijk hoe goed de
kinderen tekenen, boetseren en stoffen bewerken op zo'n jonge leeftijd. Er waren ook werkstukken te zien die
de kinderen in groepjes hadden gemaakt. Die hadden speciale onderwerpen, zoals
waterhuishouding, ecologische landbouw, energiewinning, woonvormen,
verschillende religies, enz. Ook toonden ze ons de sportvelden waar gevoetbald
en gehandbald wordt.
|
|

|
 
Daarna volgde een middagvullend cultureel
programma in het Engels: zang, typische dans uit Orissa, een opvoering van het Ramayana epos (het oeroude verhaal van de god Rama en zijn vrouw Sita dat in India zeer
populair is) en een toneelstuk, speciaal gemaakt voor deze gelegenheid, over het
leven van Paramahamsa
Hariharananda, de naamgever van de Balashram. Het was indrukwekkend hoe de
kinderen dit alles zonder schroom opvoerden. Tijdens een gesprek met de nieuwe directeur werd verteld dat
met name de minder getalenteerde kinderen gestimuleerd waren om hier aan mee te doen, om ze meer
zelfvertrouwen te geven.
|
Nieuw beleid
De nieuwe directeur werkte
voorheen bij een toonaangevend onderwijsinstituut. Hij benadrukte het nut van
Engels onderwijs en vertelde dat hij altijd met het personeel en de kinderen
Engels spreekt. Sinds zijn komst zijn er verschillende zaken verbeterd. Zo
bleek 60% van de kinderen rond het gemiddelde te presteren, circa 20% erboven en ongeveer 20% eronder. De laatste groep
kreeg naar zijn mening nog onvoldoende extra, op het kind gerichte
aandacht. Daarom zijn nu de klassen vanaf groep 4 gesplitst in twee groepen.
|
|
Bestuursleden van Hand in Hand Nederland met Chandrakanta Misra.
|
De kinderen krijgen nu
regelmatig toetsen om hun niveau te bekijken, maar ook om hun eventuele angst
voor het jaarlijkse examen te verminderen. De leraren krijgen indien nodig
bijscholing op het gebied van lesgeven aan kinderen met een achterstand en
om te leren creatiever les te geven. Van de kant van Hand in Hand International
werd aandacht gevraagd voor het mentorschap van oudere kinderen voor de jongere
om zo de onderlinge band en het leren te bevorderen. In India is het heel
gewoon dat oudere meisjes voor de jongere broertjes/zusjes zorgen en ze
opvoeden. Daarnaast werd er gevraagd te letten op mogelijk dyslexie bij de
kinderen.
|
Toekomst
Tenslotte spraken we met Chandrakanta Misra,
de coördinator van de projecten van Prajnana Mission. Prajnana mission is de
lokale partner die de door Hand in Hand gesteund projecten uitvoert. Hij
vertelde dat Indiase bedrijven de nieuwbouw en uitbreiding van 3
klinieken waarschijnlijk zullen steunen. De vraag naar goede gezondheidszorg is in Orissa dermate groot,
dat hulp aan de zeer
arme bevolking urgent is. De welvaart die in ander staten duidelijk te zien is, is in
Orissa nog maar mondjesmaat zichtbaar: de wegen zijn beter en er wordt nieuwbouw
gepleegd, maar op het platteland en in de sloppenwijken is er verder nog weinig van
te merken.
Van de gevolgen van de
watersnood in September j.l. was gelukkig niet veel meer te zien. Het water
komt snel, maar verdwijnt ook weer snel.
Door Prajnana Mission zijn duizenden mensen geholpen met noodrantsoenen en huisvesting. In de wijde
omgeving is deze organisatie bekend vanwege de vele goede werken die zij verrichten.
|
|

|
Onze financiële hulp is dan ook zeer nodig,
niet alleen voor het runnen van de Balashram maar ook voor de medische
projecten.
Hanneke Drost
 
|